به تعویق بنداز

توی پادکستی به اسم خودکست آقای کارون داشت درمورد کتابی که چندوقت پیش خونده بود توضیح میداد؛ لپ کلامش این بود که بعضی وقتا خوبه که کارها رو به یکباره انجام ندیم، توش ایده‌آل‌گرا نباشیم و بگیم حتما باید اینی که میخوام رو انجام بدم و گاهی قبل از نهایی کردن یک کار اون رو به تعویق بندازیم. مثل یک کیک بزرگ که تازه خریدیم اما میذاریمش داخل یخچال و هر از گاهی یه تکه از اون رو میخوریم.

امروز من متوجه شدم روش بی راهی هم نیست و جواب میده بعضا، و حتی حیرت زده‌تون میکنه.
اتفاقی که در عمل برام افتاد: یه هفته پیش داشتم یه دیتای ۳~ ترابایتی رو که شامل ۴۰۰۰~ تا عکس لارج فرمت بود دسته بندی میکردم و خیلی تلاش میکردم یه الگوریتمی رو توش پیاده کنم اما خیلی زمان بر بود و از طرفی هم آخرش اون نتیجه ای که من میخواستم ازش استنتاج نمیشد. خلاصه که یه کاری پیش اومد و من یه مسافرت رفتم و یه سری مشغله های دیگه حواشی اون اتفاق افتاد که باعث شد من یه هفته ای از کارم دور باشم.

بعد از این که برگشتم و کار رو شروع کردم متوجه شدم اصلا اون الگوریتم در اون قسمت به خصوصی که من میخواستم استفاده کنم احمقانه بوده و کاربردی نداشته! البته اون موقع بهترین ایده بود که توی ذهنم داشتم و خیلی هم روی اون پافشاری شدیدی میکردم، اما الان تبدیل شده بود به یک ایده ناکارآمد.

به طور کلی سعی داشتم این موضوع رو به نوعی با بقیه به اشتراک بذارم، هرکس به روش خودش میتونه بداشت کنه.

ادامه مطلب  اکستنشن‌هایی که استفاده میکنم

دیدگاه خود را بنویسید:

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد.